باتو...ولی بی تو...

در چشمانم تنهایی تنهایی ام را پنهان میکنم...

          در دلم دلتنگی ام را...

در سکوتم حرفهای نگفته ام را...

در لبخندم همه غصه هایم را...

و حال که این زمان است...

    طپش های قلبم حتی نای رقابت با دقیقه ها را ندارد...

                           می روم...

   می روم و زیر لب بر سکوت کوچه بد می گویم...

                          خدا را می خوانم...

 خدایا....

         سرای محبت کجاست...؟

          ولی باز جز سکوت کوچه جوابی نمیشنوم...

                 چند روزی میروم...بی انگیزه تر از همیشه...

                             در جستجوی لحظه ای...

                       اندکی هوای غیر از...

              به هر کجا که آسمانش این رنگ نباشد...

                       با تو...ولی بی تو...

                   دوستت دارم